Przepisy na drinki

Amaretto – napój alkoholowy wywodzący się z Włoch, o słodkim, lekko gorzkawym smaku. Jest to czerwonobursztynowy likier wytwarzany z użyciem migdałów lub czasem z pestek moreli, brzoskwiń, wiśni i innych. Czasami wykorzystuje się także różne zioła lub aromat waniliowy. Zawartość alkoholu wynosi zazwyczaj 25-30%. Mimo że nazwa likieru wywodzi się z Włoch, to na świecie znane i popularne są likiery o tej nazwie produkowane we Francji, Holandii lub w Niemczech.
Amaro Averna – znany także jako Amaro Siciliano, włoski likier gorzki o intensywnym smaku.

Anisette – likier pochodzenia francuskiego o zawartości alkoholu 25-40%. Jest produkowany z likierów korzennych na bazie anyżu, oliwki anyżowej z dodatkiem aromatu kopru, goździków, bądź kolendry. Alkohol jest często używany z barach jako składnik koktajli.
Apricot Brandy - likier morelowy o zawartości alkoholu 25-35%. Jego podstawowe składniki to morele i winiak. Jest produkowany we Francji i Holandii.
Bénédictine D.O.M – likier o mocy 43o i zawartości cukru 35%, produkowany wg otoczonej tajemnicą receptury przez francuskich mnichów. Swój oryginalny smak likier zawdzięcza przede wszystkim ziołom i korzeniom. Początkowo był stosowany jako lekarstwo.

Crème de cassis – likier z czarnych porzeczek produkowany w Burgundii. Nikt we Francji nie pije go w stanie czystym, jest podstawą licznych koktajli, należących do grupy aperitifów, nazywanych kir. Nazwa pochodzi od nazwiska Felixa Kira, który był merem Dijon w latach 1945-68. W latach powojennych producenci likierów walczyli o przetrwanie ich produktu. Felix Kir, jako mer, każdego gościa częstował koktajlem z białego wina i likieru z czarnych porzeczek. Ten prosty zabieg marketingowy pozwolił przetrwać lokalnym producentom.
Chartreuse – rancuski likier ziołowy – został wynaleziony przez nieznanego alchemika jako eliksir życia. Mnisi z klasztoru La Grande Chartreuse w okolicach Grenoble ulepszyli tajemniczą recepturę Chartreuse i wyprodukowali oprócz wspaniałego zielonego, także żółty Chartreuse, który stał się królem likierów. Chartreuse wytwarza się z ponad 130 rodzajów różnych ziół i ekstraktów, a płynnym składnikiem jest brandy. Żółty Chartreuse zawiera 43% obj. alkoholu i jest łagodny. Zielony, który ma nieco bardziej korzenny aromat i jest mocniejszy, zawiera 55% obj. alkoholu.
Cherry Brandy – likier produkowany z soku wiśniowego. Zawiera 25% obj. alkoholu.

Cointreau - (czyt. kłan’-tro) likier z gorzkich pomarańczy najczęściej hiszpańskich i tych z Haiti. Jest likierem typu triple sec.Pija się go bez dodatków tylko z lodem, jako aperitif, najczęściej jednak stanowi składnik drinków. Cointreau wchodzi w skład popularnego drinka płonącego B-52, a także sławnej margarity oraz Cosmopolitana. Cointreau używany jest także jako aromat do wypieków i dodatek do słodkich dań (np. naleśniki skrapiane Cointreau). Likier ten zawiera 40% objętości alkoholu. Jego ważnym składnikiem są gorzkie skórki pomarańczy, a cechą charakterystyczną jest reakcja na temperaturę – w temperaturze pokojowej jest przezroczysty, po schłodzeniu zaś pojawiają się w nim pięknie opalizujące „chmurki”.
Curaçao – [kyra'sa?o] – nazwa gatunkowa likierów wytwarzanych ze skórek gorzkich pomarańczy. Nazwa likierów powstała od wyspy Curaçao u wybrzeży Wenezueli. Na wyspie tej w przeszłości uprawiano gatunek gorzkiej pomarańczy.

Aktualnie głównym producentem tych pomarańczy jest Haiti. Curaçao można podzielić na:

• zwykłe curaçao o zawartości 30% alkoholu
• wytrawne „sec” lub „triple sec” (potrójnie wytrawne) zawierające minimum 35% alkoholu.

Charakterystyczną cechą niektórych odmian Curaçao jest ich błękitna barwa Blue Curaçao. Istnieją też inne barwne odmiany tego likieru – zielona, zielono-niebieska czy pomarańczowa.
Drambuie – (wymowa: dram ‘bu i lub dram ‘bju i) – likier na bazie szkockiej whisky (a w szczególności Taliskera) z dodatkiem miodu wrzosowego i wyciągu ziołowego (m.in. gałka muszkatołowa i szafran). Można go pić bez dodatków, z lodem albo w koktajlach (na przykład Rusty Nail). Drumbuie zawiera 40% alkoholu.
Escorial – niemiecki likier ziołowy. Produkowany jako żółty i zielony .
Frangelico – bursztynowej barwy, ziołowy likier włoski produkowany z orzehów łaskowych, ziół i jagód.

Galliano – likier powstający na bazie 70 ziół, pochodzący z Włoch. Barwa likieru jest miodowa, a w jego smaku szczególnie wyeksponowana jest wanilia i lukrecja. Likier został opracowany w 1896 roku przez Arturo Vaccari. Często (w Szwecji) podawany z ciepłą kawą espresso i bitą śmietaną.
Goldwasser (Złota woda) – klarowny, bezbarwny likier korzenno-ziołowy zwany „złotą wodą”. Jest on produkowany od 400 lat w Gdańsku. Osobliwością są pływające w nim cieniutkie płatki 22-karatowego złota, które według przekazów powinny przynosić szczęście. Zawartość minimum 38 %obj. alkoholu. Jest znany i ceniony w całej Europie, a jego produkcję naśladuje się w wielu krajach.
Grand Marnier - likier owocowy pochodzenia francuskiego o zawartości alkoholu 38-40%. Procedura produkcji została opracowana w 1880 roku przez Aleksandra Marnier-Lapostolle’a. Należy do grupy nazywanej triple sec (potrójnie destylowany) i jest wytwarzany z wyselekcjonowanych koniaków i esencji gorzkich pomarańczy (Citrus bigaradia) z wybranych plantacji regionu Karaibów. Proces produkcji zaczyna się od umieszczenia skórek pomarańczy w koniaku, by przesiąknął ich zapachem. Następnie dodaje się mieszankę ziół i całość poddaje się destylacji.
Irish Mist - likier z irlandzkiej whiskey, ziół i wrzosowego miodu pszczelego. Zawiera 35 % obj. alkoholu.
Jägermeister – (niem. mistrz polowania) – likier ziołowo-korzenny z Niemiec. Ma słodko-gorzki smak. Zawiera 35% alkoholu. Recepturę otrzymywania opracowano w 1934 roku. Otrzymywany jest w wyniku macerowania w spirytusie 56 ziół i przypraw korzennych m.in. tymianku, rumianku, drzewa sandałowego, szafranu, imbiru, rozmarynu, borówki, bazylii, pietruszki, cynamonu. Proces macerowania trwa około 1,5 roku.
Likier cytrynowy – likier owocowy produkowany z dojrzałych cytryn. Napis na etykiecie „triple” lub „triple sec” odnosi się do minimalnej zawartości 35% obj. alkoholu. Bez tej informacji zawiera co najmniej 30% obj. alkoholu.
Likier jajeczny - zaliczany do emulsji lub kremów, produkowany z żółtek, cukru i zazwyczaj winiaku; pochodzi z Holandii. Zawiera około 20% obj. alkoholu. W Polsce znany pod nazwą Advocat, zawiera 25 % alkoholu i około 400 g/l cukru. Ulubiony przysmak pań do czarnej kawy.
Likier kakaowy – produkowany z ziarnistego lub sproszkowanego kakao. Niekiedy z dodatkiem nalewki wiśniowej.
Likier kawowy - Często występuje pod nazwą Mocca i jest produkowany ze świeżo palonej, mielonej kawy lub kawy rozpuszczalnej bez dodatku sztucznych substancji zapachowych. Zawiera co najmniej 25% obj. alkoholu. Często zawiera dodatkowo 10% śmietanki, co zaznaczone jest na etykiecie.Do najbardziej znanych marek należą: Kahula – meksykański likier kawowy z dodatkiem ziół i wanili, Tia Maria – z alkoholem z trzciny cukrowej oraz Batida Cafe.
Likier kokosowy – podstawowym składnikiem używanym do jego wytwarzania jest mleczko kokosowe. W sprzedaży znajduje się kilka gatunków tego likieru: śmietankowy, produkowany z brazylijskich orzechów kokosowych – Cocosala, Batida de Coco oraz Creme de Coco oraz klarowny – Coco Ribe, jak również Malibu.
Likier miętowy - produkowany z naturalnych esencji miętowych, spirytusu i cukru.
Likier wiśniowy – należy do grupy likierów produkowanych z soków owocowych i zawiera co najmniej 25 % obj. alkoholu. Najbardziej znane marki to: duński Cherry Heering i włoskie Luxardo oraz Maraschino.
Likier z marakui – produkowany z soku marakui. Najbardziej znany to Jambosala. Zawiera 2,5 % obj. alkoholu.
Maraschino – ten likier wiśniowy ma posmak gorzkich migdałów. Zawiera 30-35% obj. alkoholu. Pije się go na lodzie, głównie po jedzeniu, jako napój wspomagający trawienie.
Midori - jest to likier z melonów, o lekko zielonym kolorze.
Parfait Amour – fioletowy, o owocowym aromacie likier z fiołków i różnych egzotycznych dodatków.
Peach Brandy – zaliczany do aromatycznych likierów owocowych, jest bezbarwny i klarowny. Zawiera 30-35 % obj. alkoholu.
Pimm’s – jest przykadem niskoprocentowego i egzotycznego napoju alkoholowego, jednak nie zawsze można go bez zastrzeżeń zaliczyć do likierów. Przykładem może tu być Pimm’ s No. 1, angielski tmnek produkowany na bazie ginu, często określany jako ulubiony napój angielskich rodów królewskich. Rozcieńcza się go wodą mineralną, ginger-ale, ewentualnie lemoniadą pomarańczową lub cytrynową. Pimm’s produkowany jest również jako No. 2 – z whisky, No. 3 – z winiakiem lub brandy, No. 4 – z białym rumem i jako No. 5 – z wódką.
Pisang Ambon – likier bananowy produkowany z bananów uprawianych na indonezyjskiej wyspie Ambon. Zielony, o lekkim posmaku ziołowym, zawiera 22% obj. alkoholu.
Sambuca – jest bezbarwny. Produkuje się go z jagód czarnego bzu i lukrecji. Narodowy trunek włoski, przypomina nieco francuskie trunki anyżkowe i dlatego chgtnie podawany jest jako long drink z wodą i lodem.
Southern Comfort – likier pochodzenia amerykańskiego o zawartości alkoholu 40-50%. Alkohol pochodzi z Saint Louis. Trunek zaczęto produkować w 1860 r. Jego składnikami są burbon, brzoskwinie, pomarańcze i zioła.
Strega – nazywany też „La Strega” (czarownica). Jest jednym z najpopuarniejszych włoskich likierów ziołowych. Podstawowe składniki to zioła i korzenie oraz kora drzew rosnących w Apeninach.

Źródła:Historai wódki,Wikipedia