Archive for the Category »Wina alkoholowe «

Wina alkoholowe:

Wermut - napój o mocy 12-20%, otrzymywane z win gronowych z dodatkiem ekstraktu z piołunu, a także, w zależności od marki i rodzaju, dodawane są inne przyprawy ziołowo-korzenne (szałwia, kolendra, goździki, gałka muszkatołowa), cukier lub karmel. Nazwa trunku pochodzi od niemieckiego słowa Wermut oznaczającego piołun.

Ze względu na barwę wyróżnia się wermuty czerwone (wł. rosso) i białe (wł. bianco), a w zależności od ilości cukru dzieli się na:

  • gorzkie (wł. amaro)
  • wytrawne (wł. secco, ang. dry)
  • słodkie (wł. dolce, ang. sweet).

Wermuty wytrawne podaje się zazwyczaj jako aperitif, ponieważ nadawana przez piołun goryczka wzmaga trawienie. Słodkie wermuty dodaje się do koktajli lub pije się jako wina deserowe. Obydwa rodzaje podaje się po schłodzeniu w kieliszku bądź z lodem w szklance do whisky.

Tradycyjnie uważa się za najlepsze wermuty produkowane we Włoszech i Francji. Najbardziej znane marki to: włoskie Martini i Cinzano, francuskie Noilly Prat i Chambry, a także chorwacka Istra lub Bułgarski Ciociosan .
Sherry, także jerez, xeres – hiszpańskie wino wzmocnione (ok. 16-20% alkoholu) pochodzące z Andaluzji, z rejonu Jerez de la Frontera. Od wieków sherry było popularne w Anglii, stąd angielska nazwa tego trunku.

Rodzaje ze względu na smak

  • Manzanilla – odmiana Fino, wytwarzana w okolicy portu Sanlúcar de Barrameda.
  • Fino (hiszp. wytworny) – najbardziej wytrawna i jasna ze wszystkich rodzajów sherry.
  • Amontillado – odmiana sherry, która z początku dojrzewała pod warstwą drożdży, a następnie została wystawiona na działanie tlenu; daje to w rezultacie ciemniejszy kolor od Fino, ale jaśniejszy niż Oloroso
  • Oloroso (hiszp. wonny) – odmiana sherry poddawana działaniu tlenu przez dłuższy czas niż Fino lub Amontillado; w rezultacie otrzymuje się wino ciemniejsze i bogatsze w smaku.
  • Palo Cortado – rzadka odmiana sherry, która początkowo dojrzewa pod warstwą drożdży, podobnie jak Amontillado, ale uzyskuje charakter podobny do Oloroso; na charakter Palo Cortado składają się bogaty smak Oloroso i orzeźwiający smak Amontillado.
  • Sweet Sherry (po hiszp. Jerez Dulce) – powstaje po posłodzeniu wytrawnych odmian sherry przy pomocy win Pedro Ximénez lub Moscatel; Cream sherry jest odmianą słodką, wytwarzaną z Oloroso, Pale cream sherry powstaje z Fino a, Medium sherry z Amontillado.

Madera (port. Vinho Madeira) – wzmacniane wino portugalskie (od 17 do 22% alkoholu etylowego), słodkie lub wytrawne (od 0 do 150 gr. cukru na litr), produkowane na atlantyckiej wyspie Madera. Madera jest winem produkowanym od przeszło 300 lat. Wulkaniczne gleby wyspy dają wysokie plony winogron, mimo dość niewielkiej powierzchni plantacji. Trunek uważany za najtrwalszy na świecie (w użyciu roczniki z czasów napoleońskich), z uwagi na wczesną porę zbioru (drugi tydzień sierpnia), oraz dojrzewanie w stosunkowo wysokiej temperaturze 40-50°C, przyspieszającej fermentację [1]. Proces ten nazywany jest estufagem od estufo, czyli specjalnego pomieszczenia, w którym zachodzi. Przyczyną przetrzymywania Madery w takich warunkach było oddalenie wyspy od Europy – przepłynięcie 1000 kilometrów, dzielących ją od brzegów kontynentalnej Portugalii zajmowało miesiące, w czasie których przeciętne wino ulegało zepsuciu. Ten znany na całym świecie trunek miał swoje okresy świetności i upadki, związane z pojawieniem się chorób winnic (Oídio w 1852 oraz Filoxera w 1872), jak również obniżki jakości spowodowanej pojawieniem się cieplarni i niekontrolowanej konkurencji nieuprawnionych producentów niezależnych. Obecnie, dzięki nowoczesnej technice uprawy winorośli, transportu, reklamy i profesjonalizmu handlowców odzyskuje swoje dobre imię i zaufanie konsumentów na całym świecie.
Portwajn - jedno z najbardziej znanych win południowych świata. Jego ojczyzną jest południowa Portugalia. Czerwone i rubinowo czerwone portwajny przeznaczone do długiego leżakowania są najczęściej mieszaniną kilku odmian. Mogą być słodkie o owocowym smaku i są idealne także jako wina deserowe. Biały portwajn również dojrzewa wiele lat w beczkach zanim zostanie przelany do butelek. Jest wspaniałym aperitifem.

Malaga – słodkie, deserowe wino hiszpańskie z podsuszonych winogron (o tej samej nazwie), o charakterystycznej gęstej konsystencji. Pochodzi z okolic miasta Málaga.
Marsala – bardzo słodkie białe i czerwone wina włoskie o zawartości alkoholu 15-18%, cukru 170-300 g/litr. Powstają w okolicy Marsala na Sycylii.Używana jest najczęściej do deserów, m.in. do tiramisu. Marsala podawana jest także jako aperitif, jako wino deserowe oraz z serami typów Parmezan, Gorgonzola i Roquefort.

Produkowana jest z odmian Grillo, Inzolia, Catarratto i innych. Wyróżnia się następujące rodzaje marsali:

  • Fine starzona do roku
  • Superiore starzona co najmniej dwa lata
  • Superiore Riserva starzona co najmniej cztery lata
  • Vergine e/o Soleras starzona co najmniej pięć lat
  • Vergine e/o Soleras Stravecchio e Vergine e/o Soleras Riserva starzona co najmniej dziesięć lat

Samos - wino deserowe produkowane na greckiej wyspie Samos. Zawiera około 10% cukru i jest bardzo słodkie. Samos pija się podobnie jak likier, z małych kieliszków do wina deserowego.

Tokaj – białe deserowe wino węgierskie produkowane z podsuszonych winogron w północno-wschodnich Węgrzech w okolicach miasta Tokaj leżącego u stóp góry o tej samej nazwie, u zbiegu Cisy i Bodrogu. Wina tokajskie są znane i cenione w całej Europie już od XV wieku. Rozróżnia się dwa główne rodzaje tokaju: szamorodni, otrzymywany z moszczu tłoczonego z nie przebranych winogron i aszú – dosładzany wybranymi podsuszonymi winogronami. Tokaj powstaje przede wszystkim z owoców szczepu furmint (nazywa się tak także lżejszą odmianę wina), który stanowi 70 proc. uprawianych w rejonie winorośli.

Do 2006 roku we francuskiej Alzacji wyrabiano wino ze szczepu pinot gris, także nazywane tokajem.
Porto – wzmacniane wino portugalskie, wytwarzane z winogron zbieranych w dolinie rzeki Douro na północy kraju, w jej środkowym biegu. Porto dojrzewa i jest butelkowane w mieście Vila Nova de Gaia, dokąd dawniej było transportowane w beczkach drogą rzeczną (obecnie lądową) z regionu Alto Douro, gdzie powstaje.Zebrane grona są miażdżone, po czym poddawane fermentacji do czasu, gdy poziom alkoholu osiągnie ok. 7%. Następnie dodawany jest (w proporcji 1:4) spirytus winny, aguardente, w wyniku czego powstaje wino o zawartości alkoholu ok. 20%. Porto nie zawsze jest winem słodkim. Białe wino jest różnicowane na wytrawne, półsłodkie jak i słodkie, przy winach czerwonych nie podaje się poziomu cukru i stanowi to zwykle rodzaj „zagadki”. Olbrzymia większość najtańszej odmiany Porto – Ruby – jest czerwonym winem słodkim lub półsłodkim. Jednak większość Porto Tawny i LBV to wina wytrawne lub półwytrawne. W zależności od odmiany mają one barwę od ciemnoczerwonej (prawie brunatnej) do słomkowej. To co łączy z sobą wszystkie rodzaje Porto to mocny aromat wanilii, dębu i korzenny posmak. Porto pije się zależnie od okazji:

  • wytrawne i półsłodkie – jako aperitif (przed posiłkiem i na wzmocnienie apetytu) zawsze schłodzone (ok. 12°C)
  • słodkie – jako deser (po posiłku) w temperaturze naturalnej, lub lekko schłodzone (ok. 18°C).

Barwa, jakość i poziom cukru w winie jest opisywana poprzez podanie typu Porto na etykiecie butelki:

  • Ruby – to czerwone, słodkie wino butelkowane po średnio dwóch latach przechowywania w dębowych beczkach – nie jest rocznikowane, gdyż często się je kupażuje (miesza z sobą różne roczniki) – jest to najtańsza odmiana tego wina. W innym sensie, do Ruby zalicza się wszystkie czerwone Porto, butelkowane po dwóch latach przechowywania w beczkach – a zatem także Dated i Vintage. Gdy jednak na etykiecie jest tylko napis „Ruby” – oznacza to wcześniej wspomniane słodkie czerwone wino, o najniższej spośród wszystkich rodzajów Porto jakości.
  • Tawny – to czerwone wino o trudnym do przewidzenia poziomie cukru (od słodkich do wytrawnych, zależnie od roku produkcji i producenta), które również jest kupażowane, ale z beczek przechowywanych minimum 3 lata, średnio od 3 do 5 lat. Dłuższe od Ruby przechowywanie w dębowych beczkach powoduje, że Tawny jest zwykle bardziej wytrawne i traci większość „nuty owocowej”, zyskując jednak większy udział nuty korzennej i waniliowej. Licząc na słodkie wino, przy zakupie Tawny można się często nieprzyjemnie zawieść, zwłaszcza gdy wcześniej próbowało się tylko Porto Ruby. Istnieją też odmiany Tawny przechowywane wyjątkowo długo w beczkach (nawet do 40 lat) – są one specjalnie znakowane, niezwykle drogie i stanowią wielki rarytas. Co roku Port Wine Institute nabywa od wybranych producentów Tawny próbki ich produktów przed rozlaniem do butelek i przechowuje nadal w beczkach w swoich piwnicach. Przynosi to różne rezultaty – gdy po określonym czasie testerzy uznają, że wino jest warte wypuszczenia na rynek, jest ono butelkowane przez Instytut i rozsyłane do zarejestrowanych koneserów Porto na całym świecie, pod nazwą „tawny reserve”.
  • „Dated Port” – wino pochodzące z określonego rocznika, niekupażowane – minimum 7-letnie. W ten sposób są zwykle nazywane wina datowane z gorszych roczników – poziom cukru zależy silnie od rocznika. „Dated port” jest zwykle butelkowane po dwóch latach przechowywania w beczkach i dalej dojrzewa w butelkach, ma zatem charakter bardziej zbliżony do Ruby niż Tawny.
  • „Late Bottled Vintage” (LBV) – wino, pochodzące z lepszych roczników i dłużej dojrzewające w beczkach – minimum 4 lata, średnio 5 lat. Ze względu na długie przechowywanie w beczkach, posiada zwykle lepiej rozwinięty bukiet i jest bardziej wytrawne, niż „Vintage” z tego samego roku, podobnie jak to jest z Tawny w porównaniu z Ruby. Tańszą odmianą tego wina, jest „Late Bottled Non Vintage” (LBNV), które różni się od LBV tym, że jest kupażowane.
  • „Vintage” – wino, pochodzące wyłącznie z absolutnie najlepszych roczników, butelkowane po 2 latach przechowywania w beczkach, tak jak każde Porto typu Ruby. Nie pije się go nigdy zaraz po wypuszczeniu na rynek, lecz jest ono przeznaczone do długotrwałego dojrzewania w butelkach, w piwniczkach koneserów. Z wiekiem, jak wszystkie wina posiadające potencjał dojrzewania, spada w nim poziom cukru i alkoholu – natomiast pogłębia się i uszlachetnia bukiet. „Vintage” – dzieli się jeszcze na wina produkowane z mieszanek winogron pochodzących z różnych winnic, oraz na „Vintage Denominazion” – pochodzące z winogron z jednej, określonej winnicy.

Do najbardziej znanych producentów Porto zalicza się firmy: Sandeman, Offley, Ferreira, Cockburn´s, Calém, Taylor´s, Graham ,Cruz i Dow’s.

Źródła:Historai wódki,Wikipedia
Siarczany w winie

Z pewnością wiele osób ma dosyć konkretne skojarzenia, gdy słyszy określenie „wino z siarą”, na myśl przywodzi to różne Arizony, Strongi itp., ogólnie rzecz biorąc produkty rodzimego przemysłu znajdujące się zwykle na najniższych półkach sklepów monopolowych. Okazuje się jednak, że na większości butelek nawet dobrego i drogiego wina znajdziemy informację „zawiera siarczany” . Wiele osób zastanawia się wtedy, czy przypadkiem nie zostali „nabici w butelkę” i nie przepłacili za trunek wątpliwej jakości, zwłaszcza mając skojarzenia z siarką w winie z okresu PRL-u. Okazuje się jednak, że nie ma tu powodu do niepokoju, praktycznie wszystkie wina siarczany zawierają, są one w niewielkich ilościach używane do produkcji tego szlachetnego napoju. Dzięki nim można kontrolować obecność mikroorganizmów w trunku na etapie produkcji, dwutlenek siarki zabezpiecza także napój przez utlenianiem i utratą tym samym swoich walorów. Jest niewielka grupa właścicieli winnic, którzy starają się nie dodawać związków siarki do swoich win, co znacznie utrudnia produkcję i nie pozwala przewidzieć jaki będzie jej końcowy efekt, poza tym wino takie po butelkowaniu nie może być ani raz ogrzane nawet do temperatury pokojowej, bo to może doprowadzić do tego zepsucia. Te wszystkie wysiłki i tak jednak nie sprawiają, że trunek taki od siarczanów będzie całkowicie wolny, ponieważ w śladowych ilościach są one również naturalnym produktem procesu fermentacji. Widząc więc na butelkach informacje o zawartości siarczanów nie musimy się tym przejmować, lepiej skupić się na przyjemności płynącej ze smakowania napoju.

Skąd pochodzi wino

Historia wina sięga starożytności, napój ten wywodzi się prawdopodobnie z Azji Mniejszej, z tych rejonów uprawa winorośli została przeniesiona na tereny Grecji, a później Rzymu, wraz z rozwojem swojego imperium Włosi rozprzestrzeniali winnice na podbitych przez siebie terenach. Chodzi tu głównie o dzisiejszą Francję, Portugalię, Hiszpanię, Dalmację, winnice zakładano także w owym czasie w Północnej Afryce. Różne są spekulacje co do samego pochodzenia słowa wino, jego źródeł poszukuje się w językach semickich lub w gruzińskim. Trunek ten był uzupełnieniem codziennej diety mieszkańców ówczesnego świata, zazwyczaj pito je zmieszane z wodą. Poza tym zastosowaniem, wino było również wykorzystywane w ceremoniach religijnych, z czym spotykamy się do dzisiaj.

Po upadku Cesarstwa Rzymskiego, uprawą winnic i produkcją wina zaczęli zajmować się Benedyktyni, rozwijali oni tą gałąź gospodarki głównie w rejonie Bordeaux. Wielbiciele trunku znaleźli również swojego patrona, którym początkowo był św. Marcin z Tours, do tego panteonu dołączyli jeszcze św. Urban i św Wincenty. Do dziś najbardziej cenione wina produkuje się w miejscach, w których pierwsze winnice zakładali Rzymianie. Napoje produkowane w rejonie Bałkanów mają często równie starą tradycję jak te, które wytwarza się we Włoszech lub Francji, jednak na terenach opanowanych przez Turków produkcja wina była przez wieki zwalczana.

© 2012 - Przepisy na drinki is proudly powered by WordPress
Wordpress Templates Featured in Hongkiat.com |